Een beetje liefde

Gisteren ben ik bij de Tree meeting geweest. Dit was weer geweldig. Er waren ontzettend veel kinderen deze keer, en ook veel kinderen kwamen met hun moeder langs bij onze 'klinic'. Waterpokken, ringwormen, diarree, hoofdpijn, het kwam allemaal voorbij.

Na de Tree meeting gingen we nog even mee naar Bobbie Bear, het Be More project daar vlakbij. Vanaf de Tree waren er 4 kinderen meegenomen naar Bobbie Bear, die weggelopen waren van huis. Een meisje van 9, met haar tweelingzusjes van 6 en hun broertje van 2 waren na 8 uur lopen bij de Tree aangekomen. Hun ouders waren overleden en ze bleken geslagen te worden door hun oma. Ze waren allemaal erg mager, hadden hongerbuikjes en waren heel stilletjes. Zo zielig! Het kleinste jongetje van 2 noemde zijn zus van 9 zelfs mama.....

De kinderen werden meegenomen naar Bobbie Bear, waar ze te eten kregen en flink gewassen werden. Ik heb een hele tijd met een van de tweeling op schoot gezeten...waarschijnlijk de enige liefde die ze in lange tijd hadden gekregen.

Helaas werden ze daarna weer terug gebracht naar hun oma, die nu wel onder toezicht van een social worker komt te staan. Hartverscheurend om te zien wat een leed die kindertjes al hebben meegemaakt...en dat ze nu weer terug moesten. Er waren waarschijnlijk nog geen harde bewijzen dat de oma ze echt slecht verzorgde, vandaar dat ze nog een kans kreeg.

Al met al een heftige dag. Ik had ze zo alle vier mee naar Nederland willen nemen....wat is de wereld dan oneerlijk!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Henk

Wederom ontroerend mooi!
En je weet, er zijn hier nog kamers vrij! Liefste, veel succes. Houd de moed erin, ook op momenten dat het soms wat tegen zit. We zijn bijna op de helft!

Rob

Hey Marlies,

Ik sluit me bij Henk aa; ontroerend...Zo stoer dat je dit doet!

Rob en Yvonne

Daan

Ha lieverd, zit hier bijna te huilen achter die computer. Neem ze dan gewoon mee..... Ik zal niets zeggen ;)
Verder alles ok? Hoop dat je het allemaal trekt!
Heel veel succes en geef die kinderen ook van mij een beetje liefde. Kus

Hans Stel

Lieve Marlies,
Ik schrijf dit van harte, want er moet veel liefde in je zitten en van je uitgaan om dit zo op te pakken.
Goed dat je ons steeds zo informeert: ga zo door en houd vol.
Wij zullen Henk wel afleiding geven (maar dat kan hij zelf ook wel vinden!!)
Groeten van Hans en Ineke Stel

Marja

Lieve Marlies,
Ook ik las je bericht met vochtige ogen... Je hebt een groot hart en ik wens je sterkte om veel te kunnen geven en kracht toe op de moeilijke momenten. Misschien ken je de uitspraak van de 16e eeuwse Franse chirurg Ambroise Pare:"In de geneeskunde kun je soms genezen, dikwijls verlichten en altijd troosten." Veel liefs, ook van Marloes, Esther en Chantal.

Hans en Jennie

Lieve Marlies,

Het is echt schrijnend wat voor leed er in de wereld is. Voor ons is dat vaak de 'ver van mijn bed show'. Het is mooi en nodig dat er mensen zoals jou zijn die een klein beetje leed kunnen verzachten. Wij hebben veel bewondering voor je, hou moed en ga zo door. Liefs Hans en Jennie

Marcel Kroes

Hoi Marlies,

we zien het op tv, we horen het op de radio, we lezen het in de krant. Door jouw ervaringen komt het weer heel dichtbij; "rijk zijn" krijgt weer een andere betekenis.

Rijk aan ervaringen en bewust zijn van rijkdom in gezondheid en warmte van je medemens.

Blijf je goede werk voortzetten!

Marcel Kroes

Vivian

Je bent een kanjer!

ruth

Lieve Marlies. Inderdaad hartverscheurend.Dit is even een kort bericht want ik zet net de pc aan.Kom net thuis van een paar dagen weg.Wat goed dat jij er was op dat moment daar.Ik ga er het weekend even voor zitten om je wat langer te schrijven.Dikke kus en liefs.Ruth.(Hou je taai)

Marlies van  Dam

Name: Marlies van Dam

Was vrijwilliger bij Umthombo van 03 dec 2007 tot 29 dec 2007

Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 29 okt 2007 tot 24 nov 2007