Een wereld van tegenstellingen

 
Inmiddels is er alweer een week voorbij en is er heel veel gebeurd. Patienten die er vorige week nog waren zijn helaas overleden....en anderen zie ik gelukkig erg vooruitgaan. Het is er allemaal. Nu ik al een week werk op de mannenafdeling, worden de ontmoetingen en gesprekken met patienten ook persoonlijker. Zo vertelde een man over zijn AIDS en zijn leven en hoe dat hem heeft beïnvloed. Het verbaasde me hoe open hij erover sprak, want in alles merk ik ook wat een taboe AIDS eigenlijk nog is. De familie komt de patient vaak niet meer opzoeken, vanwege het taboe en omdat de familie moet betalen voor de begrafenis. Dat geld is er niet, dus blijven ze weg. Er liggen hier vrouwen die hun eigen kinderen van een paar jaar oud al maanden niet hebben gezien. Onvoorstelbaar. Dat soort verhalen gaan me echt heel erg aan het hart.

Gelukkig kun je dan met hele kleine dingen heel veel doen. Zo heb ik vorige week een tondeuse gekocht en ben ik mijn verborgen talent gaan gebruiken om de mannen een knipbeurt te geven. Niet te geloven hoe blij die mannen zijn met een nette baard en een kale kop! Zie de foto´s.

De tegenstellingen zijn hier in dit land zo gigantisch. Hier in het ziekenhuis is amper wat aanwezig om de mensen een waardige tijd hier te geven....en op een minuut loopafstand is een grote shoppinmall waar alles te krijgen is.


Vorige week zijn we met alle vrijwilligers naar andere projecten geweest van Be More, waaronder The Tree. Dit is een boom, in de middle of nowhere, waar vrouwen samenkomen om te praten over van alles en nog wat, waar ze voorlichting krijgen over bijvoorbeeld hiv/aids en andere zaken. Zo werd er deze keer benadrukt dat vrouwen mogen stemmen, en dat dit ook anoniem is. Veel vrouwen denken dat ze misschien gestraft worden om hun politieke voorkeur.
Bij de Tree is ook een kliniekje opgestart waar de vrouwen, vaak met hun kinderen komen met klachten als hoofdpijn, uitslag en andere dingen. Voorgaande vrijwilligers hebben hiervoor een hele medische kit aangeschaft waar wij verder mee kunnen werken. Gebby en ik, allebei verpleegkundigen, werden deze keer ingewerkt. (zie foto's )

Het was geweldig om te zien hoe die vrouwen ook samen zingen en bidden. Spiritualiteit is hier in Zuid Afrika heel belangrijk. Na de Tree-meeting kregen we allemaal spontaan een grote knuffel van alle vrouwen die daar waren....hartverwarmend!!!

Vervolgens hebben we nog een hele leuke middag gehad bij de projecten Bobbi Bear en Mother of Peace. Kinderen die sexueel zijn misbruikt, en niet meer thuis kunnen wonen, worden hier opgevangen. Ongelooflijk dat die kinderen je zo vrolijk tegemoet treden, terwijl er al zo'n gruwelijk verhaal achter zit.

Zuid Afrika is echt een land van tegenstellingen. Dat zie je in het groot, maar ook in het klein, zoals bij de kinderen.


PS: Iedereen bedankt voor alle leuke en bemoedigende berichtjes! It Helps! 

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

amy

Wow wat heftig allemaal.. Vind het knap hoe je er mee omgaat!
Bobbi bear was zeker ook heel heftig om te zien? Ik kan het me nog herrinneren van de dvd..
Nou meid, succes daar en je doet goed werk! :)
xx amy

Martine

Het is moeilijk om te beschrijven wat we hier allemaal zien en meemaken.
Ik vind dat je dat in dit stuk op je weblog heel mooi hebt gedaan.

fam. Brienesse

Dank voor je indrukwekkende berichten.
Wat goed dat je er bent voor al die mooie mensen.



Hans Stel

Beste Marlies,
Wat een berichten, wat een ervaringen.
"Kleine" teurige dingen (in het licht van de wereldproblematiek), maar eigenlijk de wereldproblematiek, uitgemeten op de individuele Mens.
Je verricht in ieder geval goed werk en ik denk dat het jouw (en hiermee ook ons) leven verrijkt met inzichten over ons menszijn en onze (persoonlijke) verantwoordelijkheid.
Lieve groeten, ook van mijn vrouw,
Hans Stel.

Marielle

Hallo Marlies,
Henk heeft hier gisteren nog meegegeten en vertelde al over je verhalen. Volgens mij zijn jullie gewoon super goed bezig daar! Kan je het wel wat van je afzetten af en toe? Hopelijk lukt dat wat.
Groetjes Marielle en vast ook van Olaf!

Rianne

Indrukwekkend Marlies... Denk aan je!

Groeten Rianne

Henk

Wat goed dat je je weblog weer hebt bijgewerkt. Je beschrijft heel mooi wat je allemaal beleeft en ik weet dat tientallen achterblijvers ook regelmatig op je site kijken. Wat leuk touwens dat je daar je eigen kapperswinkel bent begonnen, ik zal nog 6 weken moeten wachten...
Ben trots op je!

Eva

Hey Marlies

Wat een verhalen zeg!
Zie dat je een nieuwe carriere tegemoet gaat...? mooie foto's!
Keep up the good work!!

X Eva

Olaf

Hoi Marlies,
Als je terukomt in januari kan je zo bij Revolution in Emmeloord aan de slag. Daar zoeken ze nog een goede herenkapper........
Mooie en boeiende verhalen. De tegenstellingen zullen in het echt nog wel veel groter zijn dan dat jij ze kunt beschrijven. Heel veel succes!
PS. Henk heeft inmiddels zijn tegoedbon ingeleverd.....

Annette van der Bij

Hallo Marlies,
Wat mooi om zo een beetje met je mee te kunnen kijken! Indrukwekkend en geweldig wat jij (en die andere vrijwilligers) daar doet!
Groet
Annette van der Bij

Monique

He Marlies!
Ik kan alleen maar zeggen; Goed bezig!
Jeetje wat een ervaringen doe je op! En wat fijn dat je wat voor de mensen daar kan betekenen!

Nog heel succes en plezier daar!

Groetjes Monique

Maroeska

Hoi Marlies,

Wat een fantastische ervaringen doe je daar op, en wat een tegenstellingen. Heel leuk om je belevenissen te lezen en we wensen je nog veel meer moois (en helaas ook minder mooie dingen)mee te maken.
Veel liefs van Martin, Maroeska en Richelle

Ruth

Lieve Marlies,
Wat een ervaringen weer allemaal.Ja wat een verschillen met onze cultuur op gebied van gezondheidszorg en vooral de verschillen over de openheid en de taboe's over zaken als Aids.Zijn er nu voornamelijk mesen uit kleine dorpen of ook uit de grote stad die bij jullie verpleegd worden?En als mensn geen familie meer hebben als ze overleden zijn of ze komen niet opdagen moet het ziekenhuis dan ook hun begrafenis regelen bijvoorbeeld?.Wat een eenzaamheid! en wat is het dan waardevol dat er toch nog liefdevolle verzorging is voor deze mensen op hun sterfbed.The Tree lijkt me een geweldige ervaring te zijn geweest!.De foto"s van het knippen/scheren deden me denken aan de jaren negentig toen ik met mijn vriendin Marrie in het asielzoekerscentrum in Harderwijk hetzelfde deed.Alleen jouw mondkapje en handschoenen geven al een duidelijk verschil aan.Deze mensen zijn doodziek.De mensen van toen waren allemaal vluchteling.Ik ben ook erg benieuwd naar wat dit persoonlijk allemaal met je doet.Wat fijn dat je ook dat soort eigen initiatieven mag initieren.Lieve Marlies we denken aan je en vinden het erg leuk om je zo een beetje te mogen volgen.Hou je taai!.Kus van de hele familie!.Ruth.

Cathrien Koets

Hoi Marlies,

Wat een ongelooflijke andere wereld als in Nederland.Als je daar geweest bent zie je hoe groot onze aardbol is met al zijn tegenstellingen.Schrijnend het contrast van arm en rijk in Afrika,mijn herinneringen gaan terug toen wij erwaren.Het heeft op ons een enorme indruk achtergelaten.
Veel sterkte met het bijzondere goede werk wat je doet.
Met lieve groeten,van ons beiden,Cathrien Koets

Carolien

Hey hey marlies!

klinkt allemaal heel heftig, wat een verschil, zuid afrika en Europa. Leuk hoe die mannen reageren op je kniptalent! zo zie je maar weer hoe kleine dingentjes iemand heel gelukkig kunnen maken en daarom ben je daar dus nu ook niet voor niks.

Heel veel liefs Carolien

Marlies van  Dam

Name: Marlies van Dam

Was vrijwilliger bij Umthombo van 03 dec 2007 tot 29 dec 2007

Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 29 okt 2007 tot 24 nov 2007