Een beetje liefde (2)

Het verhaal van de vier kinderen van gisteren heeft me niet los gelaten, en gezien de reacties raakt het zelfs harten in Nederland.

Vandaag was ik toevallig weer even bij het project Bobbie Bear en sprak ik daar met een van de vrijwilligers. De social worker die bij de kinderen en de oma is langsgeweest, ontdekte dat de kinderen de hele nacht buiten in het bos hebben moeten slapen. (ik weet niet precies hoe het zit met de woning van de oma, maar feit is dat ze geen onderdak hadden).

Het is hier afgelopen nacht vreselijk weer geweest, het onweerde en regende als een gek....en die kinderen bleken de hele nacht buiten te zijn geweest! Ongelooflijk! 

Precies op het moment dat ik daar was vanmiddag, waren de kinderen opgehaald, en zijn ze bij Bobbie Bear opgevangen, om daar voor langere tijd te blijven. Ook de oma is nu bij Bobbie Bear....en kan daar misschien aan het werk, onder toezicht uiteraard.

Ik heb de kleintjes nog even een dikke knuffel kunnen geven en ik ben blij dat ze nu echt de zorg en bescherming krijgen die ze nodig hebben.

Hopelijk hebben ze geen longontsteking opgelopen......



Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Hans en Jennie

Gelukkig dat het toch nog een beetje goed is afgelopen. Met dat ik mijn reactie plaatste kwam jouw nieuw bericht binnen.
Lieve groet Hans en Jennie

Arend en Jenny van der Wal

Lieve Marlies

Wat is het soms moeilijk als je handen gebonden zijn en je met onmacht staat te kijken en weinig kan en mag doen. Dan is inderdaad Liefde geven het enige wat belangrijk is. Aan de omstandigheden kun je veelal niet veel doen. Zo is het echter ook mooi dat er instanties zijn die werkelijk iets aan het lot van kinderen en mensen proberen te veranderen zoals Bobbie Bear. Dank je wel voor het delen van je ervaringen. Het plaatst onze wereld in een heel ander perspectief.

met onze liefste groeten

Arend en Jenny van der Wal

marijke

Lieve Marlies,

Je maakt een heleboel mee als ik het zo lees. Je voelt je zo machteloos en toch kun je in die korte tijd dat je er bent heel veel doen en vooral veel liefde en aandacht geven. Ik vind het geweldig wat je doet. Heb alle verhalen uitgeprint.
Veel sterkte met de mensen daar en veel liefs van Marijke

Karin

Poeh, Marlies, wat een verhalen en indrukken. Hier in Nederland is het toch moeilijk voor te stellen hoe het leven is in andere delen van de wereld. Ik vind het dan ook super dat jij mijn wereld op deze manier vergroot. En je inzet, moed en liefde zijn inspirerend.
Liefs,
Karin

Annemiek

Hey Marlies,

VOLHOUDEN! Echt gaaf wat je doet, en een gelukje voor die kids dat ze vandaag weer op een knuffel van jou konden rekenen!

Groetjes uit Den Haag

judith otten

Hoi Marlies, nieuwsgierig gemaakt door je vader ben ik je site maar eens gaan bekijken. Super wat je daar aan het doen bent.
groet uit hoogeveen

robert en laurens

wat een zielig verhaal
groetjes van laurens robert

Lida Kempen

Lieve Marlies,

Sorry, maar hier heb ik even geen woorden voor. Ik moet alleen maar huilen.

Groeten van Lida

Margery

That kind of tnhiknig shows you're on top of your game

Marlies van  Dam

Name: Marlies van Dam

Was vrijwilliger bij Umthombo van 03 dec 2007 tot 29 dec 2007

Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 29 okt 2007 tot 24 nov 2007