Home

lezing en lessen Zuid Afrika

Image

Inmiddels ben ik alweer 4 weken terug uit Zuid Afrika, na een geweldige reis door het land met Henk. Het was geweldig om zo deze maanden van intensief werken af te sluiten.

Nu weer thuis, en op zoek naar een baan. Gek om te bedenken dat ik daar zo druk was en zoveel goeds kon doen. Hier in Nederland lijkt het dan allemaal zo onnuttig. Maar tegelijkertijd is het ook nodig om de dingen in perspectief te zien. Dat lukt me ook aardig. Het is heerlijk om iedereen weer te zien en het Hollandse leventje weer op te pakken.

Daaronder valt ook het vertellen van mij verhaal...waar ik de komende weken actief mee aan de slag ga.

Komende donderdag bezoek ik weer de 2 VWO klassen van het Zuyderzee College om alle foto's en belevenissen met ze te delen.

Aan alles komt een einde...

Image

Vandaag verlaat ik Durban, samen met Henk om heerlijk rond te gaan reizen. Jammer, om het werk achter te laten, maar ook heerlijk om samen vakantie te gaan vieren.

De afgelopen dagen heb ik Henk het Dream Centre laten zien, waar we met de patienten nog een gezellige avond hebben gehad. We hadden ijs verzorgd, kerstmuziek opgezet en de patienten hebben zichtbaar genoten. Er werd zelfs gedanst!

Ook hebben we gisteren de straatkinderen gedag gezegd en stroopwafels, drop en kerstkransjes uitgedeeld. Geweldig!

Als laatste wil ik graag een overzichtje geven van wat ik met het sponsorgeld heb kunnen doen. Dat is een heleboel, want er is veel opgebracht!

In de eerste plaats 120 badjassen voor het Dream Centre. Op de foto's is te zien hoe de patienten er nu 'bij lopen'. Daarnaast een foto van de nieuwe badjassen. Ze zijn nu in de maak en komen in januari!

I wanna be a spaceman!!

Image

Dat wil Lindilane, een super lief jochie, waar Lucia en ik gisteren een heel bijzonder gesprekje mee hadden. Gisteren kwam Lindilane (foto), 14 jaar oud (al zou je zeggen dat ie pas 10 is) bij ons vanwege een splinter...en omdat ie denk ik ff aandacht wou.

Hij vertelde hoe hij op straat was beland. Zijn vader en moeder zijn beide overleden, en hij woonde bij zijn stiefoma. Die mishandelde hem en daarom is ie weggegaan. Wat heb je dan voor keuze? We vroegen hem wat hij nou het liefste wilde....en natuurlijk zou hij het liefste thuis zijn, en naar school gaan....en later naar de maan! Geweldig! Ik hoop dat ie die droom lang levend zal houden...ook al is het misschien onbereikbaar.

Cape Town, something completely different

Image

Gisteren ben ik weer terug gekomen uit Kaapstad. 5 dagen heerlijk vakantie gevierd, samen met Martine, in deze geweldige stad.
Kaapstad is wel ff wat anders dan Durban. Het is een veel internationalere stad en ik moet zeggen...in de meeste toeristische gebieden ook een stuk veiliger!

Natuurlijk hebben we alle toeristische dingen gedaan die Kaapstad te bieden heeft. De foto's spreken voor zich!

foto 1: Wijntour door Stellenbosch, Franshoek en Paarl 
foto 2: Trip naar Robbeneiland (cel Mandela)
foto 3: Bovenop de tafelberg. Schitterend uitzicht!
foto 4: de Afrikaanse pinguins bij Boulderbeach
foto 5: Kaap die goeie hoop!

Moe, maar voldaan was ik gisteren weer in (het vertrouwde) Durban. Vandaag weer begonnen op de ambulance. Die verhalen komen later weer! 



African Street Life

Image

De afgelopen drie dagen heb ik op de ambulance gewerkt van de Stichting Umthombo, een organisatie die zich al meer dan 10 jaar inzet voor straatkinderen in Durban. Be More ondersteunt deze organisatie sinds kort en vandaar dat Lucia en ik als Ambu-zusters de straten op gaan.

Umthombo heeft een 'health vehicle' geschonken gekregen vanuit Ierland die nu wordt gebruikt om de kinderen eerste hulp te verlenen. Ik heb al aardig wat voorbij zien komen deze dagen. Het is niet te geloven wat die kinderen dag in dag uit moeten meemaken. Gelukkig zorgt Umthombo er voor dat de kinderen weer de kans krijgen om terug naar huis te gaan en een toekomst op te bouwen.

Een paar voorbeelden:

World AIDS Day

Image

Afgelopen vrijdag werd in het Dream Centre aandacht besteed aan World Aids Day (1 december). Een grote tent was opgezet in de tuin van het Dream Centre en voor eten en drinken was volop gezorgd. De dag begon voor ons met het naar beneden brengen van de patienten. Veel die zelf konden lopen, en een aantal met de rolstoel. Voordat het officiele programma begon werden er spontaan liederen ingezet, wat prachtig klonk. Op een of andere manier bestaat er geen Zuid Afrikaan/ Zulu die niet kan zingen.

foto's

Image

1. Wachten in het ziekenhuis voor de medicijnen
2. De kaarten van de leerlingen van het Zuyderzeecollege zijn uitgedeeld!
3,4,5. Blije patienten met de kaarten.

Alle leerlingen heel erg bedankt!

Er komen reacties naar jullie toe....

Dagje 'General Hospital'....Come prepared!

Vandaag ben ik meegeweest met een van mijn patienten, Kevin, naar een ander ziekenhuis. Het Dream Centre is meer een hospice dan een ziekenhuis, en daarom moeten de patienten voor onderzoeken etc..naar de ziekenhuizen in de buurt.

Kevin moest zijn bloed laten prikken en medicijnen ophalen. Een eitje zou je denken...nou niet hier in Afrika!

De bus vertrok om 8.30 uur (er werden meerdere patienten bij verschillende ziekenhuizen gedropt)...Aangekomen in het ziekenhuis moesten we zijn dossier ophalen. We begonnen bij 1 balie, werden her en der gestuurd en eindigden na 5 andere balies weer bij dezelfde. Daar konden ze ons toch wel helpen. Okey, zoiets had ik ook wel verwacht.....

Het bloedprikken ging erg snel...we kregen voorang, dus dat was zo gepiept. Nu wachten op de uitslagen. Ongeveer 3 uur. Het was mooi weer...dus lekker buitengezeten en Kevin voorzien van drinken, chocola (en stieken 2 sigaretten).

Weekendje Durban

Image

Vrijdagavond was de laatste avond dat we met ons 'vertrouwde' clubje bij elkaar waren. Afgelopen zaterdag zijn Roxan en Lies vertrokken en vanochtend zijn Maud met Gebby voor een week vertrokken naar Cape Town. Gebby komt daarna voor een maand nog terug, maar Maud moet daarna helaas weer aan het werk in Nederland.

Deze week komen er geen nieuwe vrijwilligers bij...dus even een weekje met z'n vieren (Didi, Lucia, Martine en ik).

Afgelopen vrijdag zijn we als afscheid met elkaar naar de voorstelling Umoja geweest in een uitgaanscentrum bij Durban. Leker met elkaar gegeten en als kadootje voor de vertrekkers...een plaatsje in de Wall of Fame (zie foto). We hopen dat deze traditie voortgezet gaat worden!

Een beetje liefde (2)

Het verhaal van de vier kinderen van gisteren heeft me niet los gelaten, en gezien de reacties raakt het zelfs harten in Nederland.

Vandaag was ik toevallig weer even bij het project Bobbie Bear en sprak ik daar met een van de vrijwilligers. De social worker die bij de kinderen en de oma is langsgeweest, ontdekte dat de kinderen de hele nacht buiten in het bos hebben moeten slapen. (ik weet niet precies hoe het zit met de woning van de oma, maar feit is dat ze geen onderdak hadden).

Het is hier afgelopen nacht vreselijk weer geweest, het onweerde en regende als een gek....en die kinderen bleken de hele nacht buiten te zijn geweest! Ongelooflijk! 

Precies op het moment dat ik daar was vanmiddag, waren de kinderen opgehaald, en zijn ze bij Bobbie Bear opgevangen, om daar voor langere tijd te blijven. Ook de oma is nu bij Bobbie Bear....en kan daar misschien aan het werk, onder toezicht uiteraard.

Een beetje liefde

Image

Gisteren ben ik bij de Tree meeting geweest. Dit was weer geweldig. Er waren ontzettend veel kinderen deze keer, en ook veel kinderen kwamen met hun moeder langs bij onze 'klinic'. Waterpokken, ringwormen, diarree, hoofdpijn, het kwam allemaal voorbij.

Na de Tree meeting gingen we nog even mee naar Bobbie Bear, het Be More project daar vlakbij. Vanaf de Tree waren er 4 kinderen meegenomen naar Bobbie Bear, die weggelopen waren van huis. Een meisje van 9, met haar tweelingzusjes van 6 en hun broertje van 2 waren na 8 uur lopen bij de Tree aangekomen. Hun ouders waren overleden en ze bleken geslagen te worden door hun oma. Ze waren allemaal erg mager, hadden hongerbuikjes en waren heel stilletjes. Zo zielig! Het kleinste jongetje van 2 noemde zijn zus van 9 zelfs mama.....

"God brought you here...?!?"

Image

Na enkele dagen van een lichte dip, was het vandaag weer een erg leuke dag om te werken. De afgelopen dagen liep ik er nogal eens tegenaan dat ik niet zoveel medewerking kreeg van het verplegend personeel. Daarnaast is het soms moeilijk te blijven geloven in wat je kan betekenen als er tegelijk ook zoveel mensen erg lijden en overlijden. Dat sta je machteloos...

Vandaag hielp ik een patient die gelukkig stukje bij beetje vooruitgaat. Nadat ik hem had geholpen zei hij: "God brought you here...." Hij vertelde dat sinds ik er ben hij zich beter voelt, omdat ik aardig voor hem ben terwijl de andere verplegers hem op schreeuwende toon benaderen.

Een wereld van tegenstellingen

Image

 
Inmiddels is er alweer een week voorbij en is er heel veel gebeurd. Patienten die er vorige week nog waren zijn helaas overleden....en anderen zie ik gelukkig erg vooruitgaan. Het is er allemaal. Nu ik al een week werk op de mannenafdeling, worden de ontmoetingen en gesprekken met patienten ook persoonlijker. Zo vertelde een man over zijn AIDS en zijn leven en hoe dat hem heeft beïnvloed. Het verbaasde me hoe open hij erover sprak, want in alles merk ik ook wat een taboe AIDS eigenlijk nog is. De familie komt de patient vaak niet meer opzoeken, vanwege het taboe en omdat de familie moet betalen voor de begrafenis. Dat geld is er niet, dus blijven ze weg. Er liggen hier vrouwen die hun eigen kinderen van een paar jaar oud al maanden niet hebben gezien. Onvoorstelbaar. Dat soort verhalen gaan me echt heel erg aan het hart.

smile and the world smile's with you

Image

Vorige week mijn eerste twee dagen beleefd dat ik echt aan het werk ging op de afdeling. Nou dat is wel ff wat anders dan Nederland!
Ik begon donderdag samen met Gebby op afdeling 4, want daar waren nog geen Be More vrijwilligers aan het werk.

Toen pas zag ik echt in wat voor omstandigheden de mensen hier liggen. Het was heel moeilijk om dingen te vinden....lakens, pyjama's, washanden.....het is allemaal erg schaars, en als het er is, ziet het eruit als doeken die we in Nederland voor de vieze klussen zouden gebruiken. Daarnaast merk je echt dat de locals hier heel anders werken  en communiceren met de patienten dan wij gewend zijn. 

adres

Hierbij het adres waar ik werk en verblijf.

The Dream Centre
volunteer Marlies van Dam
39, Kings Road
3610 Pinetown
Rep. South Africa KZN


Post is meer dan welkom!

Alle berichten

Marlies van  Dam

Name: Marlies van Dam

Was vrijwilliger bij Umthombo van 03 dec 2007 tot 29 dec 2007

Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 29 okt 2007 tot 24 nov 2007